|
بهزاد به او بگویید دوستش دارم، به او که گل همیشه بهار من است، به او که قشنگترین بهانه برای بودن من است و به او که عشق جاودانه من است
|
||
|
محل درج آگهی و تبلیغات نوشته شده در تاريخ پنجشنبه ٥ آبان ۱۳٩٠ توسط بهزاد
غزلی بسیار زیبا از سعدی شیرازی چنان در قید مهرت پای بندم گهی بر درد بیدرمان بگریم نه مجنونم که دل بردارم از دوست گر آوازم دهی من خفته در گور سری دارم فدای خاک پایت وگر در رنج سعدی راحت توست نوشته شده در تاريخ یکشنبه ٩ امرداد ۱۳٩٠ توسط بهزاد
شب همه بی تو کار من شکوه به ماه کردنست روز ستاره تا سحر تیره به آه کردنست متن خبر که یک قلم بی تو سیاه شد جهان حاشیه رفتنم دگر نامه سیاه کردنست چون تو نه در مقابلی عکس تو پیش رونهیم اینهم از آب و آینه خواهش ماه کردنست نو گل نازنین من تا تو نگاه میکنی لطف بهار عارفان در تو نگاه کردنست ماه عبادتست و من با لب روزهدار ازین قول و غزل نوشتنم بیم گناه کردنست لیک چراغ ذوق هم این همه کشته داشتن چشمه به گل گرفتن و ماه به چاه کردنست غفلت کائنات را جنبش سایهها همه سجده به کاخ کبریا خواه نخواه کردنست از غم خود بپرس کو با دل ما چه میکند این هم اگر چه شکوه شحنه به شاه کردنست عهد تو سایه و صبا گو بشکن که راه من رو به حریم کعبه لطف آله کردنست گاه به گاه پرسشی کن که زکوه زندگی پرسش حال دوستان گاه به گاه کردنست بوسه تو به کام من کوه نورد تشنه را کوزه آب زندگی توشه راه کردنست خود برسان به شهریار ای که درین محیط غم بی تو نفس کشیدنم عمر تباه کردنست سید محمد حسین بهجت تبریزی
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه ٢۱ اردیبهشت ۱۳٩٠ توسط بهزاد
سلام به همه شما دوستان من یه نرم افزار تو محیط vb طراحی کردم که می خوام معرفیش کنم حالا مونده چقدر طرفدار داشته باشه این نرم افزار شماره پلاک خودرو رو از شما دریافت میکنه و با زدن دکمه اجرا شهرستان و استان صادر کننده پلاک رو به شما نشون میده در ضمن یه عکس معروف از استان مورد نظر رو هم نشون میده میتونید بصورت رایگان دانلودش کنید نظر یادت نره دانلود با کلیک روی عکس زیر
اینم محیط نرم افزار
اسن یئللر
من نییه باخیرام یوللارا گئنه نوشته شده در تاريخ شنبه ٧ اسفند ۱۳۸٩ توسط بهزاد
ترا من چشم در راهم شبا هنگام که می گیرند در شاخ «تلاجن*» سایه ها رنگ سیاسی وزان دل خستگانت راست اندوهی فراهم؛ ترا من چشم در راهم. شبا هنگام ، در آن دم که بر جا، درّه ها چون مرده ماران خفتگان اند؛ در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سر و کوهی دام. گرم یاد آوری یا نه ، من از یادت نمی کاهم؛ ترا من چشم در راهم . نیما یوشیج نوشته شده در تاريخ یکشنبه ۱٧ بهمن ۱۳۸٩ توسط بهزاد
توی گسترده ی رویا ای سوار اسب ابلق دنبال کدوم مسیری توی تاریکی مطلق ای به رویا سرسپرده با توام ای همه خوبی راهی کدوم دیاری آخه با این اسب چوبی
با توام ای که تو فکرت با هر عشقو با هر اسمی رهسپار فتح قلب ماه پیشونی طلسمی توی دستای نجیبت عکس ماه پیشونی داری واسه پیداکردن جاش دنیا رو نشونی داری
ماه پیشونیه تو قصه فکر بیداری تو خوابه خورشید هفت آسمون نیست عکس خورشید توی آبه از خواب قصه بلند شو اسب چوبیتو رها کن ماه پیشونی مال قصه اس مرد من منو صدا کن
اگه از افسانه دورم اگه ماه پیشونی نیستم اگه با زمین غریبه اگه آسمونی نیستم واسه خواب خستگی هات مثل یک قصه لطیفم به صداقت تو مومن مثل قلب تو شریفم
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه ۱٢ آبان ۱۳۸٩ توسط بهزاد
چه زیباست به خاطرتو زیستن و برای تو ماندن و به پای تو سوختن و چه تلخ و غم انگیز است دور از تو بودن ، برای تو گریستن و به عشق و دنیای تو نرسیدن . ای کاش می دانستی بدون تو و به دور از دستهای مهربانت زندگی چه ناشکیباست . صدایم خیس و بارانی است نمی دانم چرا در قلب من پاییز طولانی است. ماه و نا بینا نابینا گفت : دوستت دارم ماه گفت : تو که مرا نمی بینی ..... چگونه مرا دوست داری ؟ نابینا گفت : اگر می دیدمت عاشق زیباییت می شدم اما اکنون عاشق خودت هستم . عشق کنار هم ایستادن زیر باران نیست .... عشق این است که یکی برای دیگری چتر بشه و دیگری هیچ وقت نفهمه که چرا خیس نمیشه . دوستت دارم کمتر از خدا و بیشتر از خودم چون به خدا ایمان دارم ولی به تو احتیاج ! نوشته شده در تاريخ چهارشنبه ۱٢ آبان ۱۳۸٩ توسط بهزاد
عشق یعنی خون دل یعنی جفا عشق یعنی درد و دل یعنی صفا عشق یعنی یک شهاب و یک سراب عشق یعنی یک سلام و یک جواب عشق یعنی یک نگاه و یک نیاز عشق یعنی عالمی راز و نیاز نوشته شده در تاريخ یکشنبه ٢۳ اسفند ۱۳۸۸ توسط بهزاد
وقتی دل ارزش خودش رو از دست بدهد.
نوشته شده در تاريخ یکشنبه ٢۳ اسفند ۱۳۸۸ توسط بهزاد
امروز دوباره دلم البوم خاطراتتو ورق می زد
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه ٢۱ بهمن ۱۳۸۸ توسط بهزاد
اولین روز دبستان بازگرد خاطرات کودکی زیباترند درس پند آموز روباه و خروس کاکلی گنجشککی باهوش بود تا درون نیمکت جا می شدیم کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت مانده در گوشم صدایی چون تگرگ همکلاسیهای درد و رنج و کار کاش هرگز زنگ تفریحی نبود یاد آن آموزگار ساده پوش ای معلم نام و هم یادت به خیر ای دبستانی ترین احساس من نوشته شده در تاريخ سهشنبه ٢٩ دی ۱۳۸۸ توسط بهزاد
سلام به دوستان عزیز میخوام براتون فتو شاپ رو یاد بدم تو 10 قسمت از ابتدا گرفته تا انتها هر کی حاضره فتوشاپ یاد بگیره و عکس های زیبا خلق کنه به صفحات جانبی توی گوشه سمت راست بره ۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀۀ
نوشته شده در تاريخ شنبه ۱٩ دی ۱۳۸۸ توسط بهزاد
عشق شورى در نهاد ما نهاد
آهوی زخمی در دشت چگونه رهدا
آهوی کوهی در دشت چگونه دودا................
...............او ندارد یار،بی یار چگونه رودا......(ابوحفض سغدی)
نوشته شده در تاريخ دوشنبه ۱۱ آبان ۱۳۸۸ توسط بهزاد
: چند تا اسم زیبای دخترونه: 1- ستاره: شبا میاد بیرون ؛ به همه چشمک میزنه!! 2- سحر: دم صبح میاد ؛ معلوم نیست شب قبل کجا بوده !! 3- سایه: همیشه زیر پاته ؛ خیابون و خونه واسش فرقی نداره 4- هدیه: به همه میده ، اگه نگیریش از دستت رفته!! 5- راضیه: نیازی به توضیح نداره! 6- آرزو: همه می کنن 7- سیما: تا لختش نکنی کاری بهت نداره! 8- مینا : باید باهاش ور بری تا خنثاش کنی! 9- عسل: همه می خوان بخورنش! 10- بهار: تا میاد همه مست می شن! 11- باران: تا میاد خیست می کنه یکی از بزرگان حکایت کند اگر یک نفر نیمه شب چت کند و با فرد بیگانه صحبت کند و کم کم به چت کردن عادت کند و یک ساعتش را سه ساعت کند و هر شب به فردی محبت کند به افراد قبلی خیانت کند و با بی خیالی جنایت کند نه حدّ و حدودی رعایت کند و اچ آی وی ِ خویش مثبت کند و این قصه را پر حرارت کند برای رفیقش روایت کند چنانکه رفیقش حسادت کند و او هم رود نیمه شب چت کند و با فرد بیگانه صحبت کند و کم کم به چت کردن عادت کند و یک ساعتش را سه ساعت کند و هر شب به فردی محبت کند به افراد قبلی خیانت کند و با بی خیالی جنایت کند نه حد و حدودی رعایت کند و اچ آی وی ِ خویش مثبت کند و این قصه را پر حرارت کند برای رفیقش روایت کند چنانکه رفیقش حسادت کند و او هم رود نیمه شب چت کندا نوشته شده در تاريخ دوشنبه ۱۱ آبان ۱۳۸۸ توسط بهزاد
به: ژولیت خانم ژولیت عزیز، خدایا کفر نمی گویم چه می خواهی تو ازجانم هیچ میدونین چــرا طــــــلاق زیــــــاده؟ یــه ریشتــر م کـــــــه زندگی بلــــرزه بــاید یه جـــــــور باشه مُهره بـــــا پیـچ خواستی اگه بـــــا کــسی وصلت کنی نگـــــــــــو درستش میکنـم ســــه روزه زنت اگــــــه مثـل خـــودت نبــــــاشـــه چـــرا میــخـوای رزوه شــو تغیــیر بـدی چــــرا میخــوای نوششو نیشش کنی؟ تو که خودت ســایـزتــــو داری از پـیش این کــــــــه میگم نمـــــره ی اخلاقـیه همّه چی مون از روی خـود خــــواهیـه از ته شـــوش بگیر برو تـــــــا جــــردن رفیقمون تـــوی پی . اچ . دی گیـــــره یارو خودش هر کاری خـواسته کــرده میخواد مث هلـــــو رسیـده بـــــــاشه درسته میدون مـــــــانـــــــــورش کمه شــایـد اونم کسی رو دیده بـــــــاشه این چیــــــــزا بیــن آدمــــــــا ذاتـیـــه اینجا ” تی “دو نقطه مون “طــا”شـده یـه مــــو قه هـایی بـــا یــه ذرّه دقت به خـاطـر یــه “طـــــــا ” نمیگـزم لب دختــر بیچـاره کــه شکل مـــاهــه خـدا بـه اون هـر چی قشنگی داده بهش میگی از تـو خـونـه جُم نـخور تو خـونه اخم و فُحش و دادو بیــداد دلت میخواد تــــو هـر دقیـقه و رُب خُبای کوتاه و کشــــــــیده داریـم فـرق اینــــا زمین تــا آسمــــونـه مثل دوتــــا ردیـف تــوی مثـنــوی یه بیت خوب ، با دوتـا خُب قشنگه آخر سر گــــرفتی بـــــا هـنّ و هن نشستی خــونـه گل لگد می کنی به خـــــــاطر اینکـه لیسـانس داری چرا باید تو کـه لیسانسه مــــونی؟ یه نکته هم بگم که یـــــــادت نـره میگی فلانی کــه بـابــاش وزیــــره برای ســـرکــار که بـابــات عـوامـه آخه بابــا اونکه بـــابـــاش وزیــــره هرجـــا میری کلّی طلا بــاهـــاتـه تــــــوی طــلا فــــروشیـا پلاسی میخوای مث عروس قصّه ها شی هزار امیــــد و آرزو بــاهــــاتــــــه شوهر بیچاره کـه کـــــــارمنــــده فـرشای شوهرت کــه زیر پـــاتـه صبر اونم یـه دفعـه ای سر میــاد وقتی ببــینه زندگیش سیـــاهــه نوشته شده در تاريخ یکشنبه ۱٠ آبان ۱۳۸۸ توسط بهزاد
روزگارم خوش نیست ژتونی دارم ، خرده پولی ، سر سوزن هوشی دوستانی دارم بهتر از شمر و یزید دوستانی هم چون من مشروط و اتاقی که که همین نزدیکی است ،پشت آن کوه بلند. اهل دانشگاهم ! پیشه ام گپ زدن است. گاه گاهی هم می نویسم تکلیف،می سپارم به شما تا به یک نمره ناقابل بیست که در آن زندانی است، دلتان تازه شود - چه خیالی - چه خیالی می دانم که گپ زدن بیهوده است. خوب می دانم دانشم کم عمق است. اهل دانشگا هم، قبله ام آموزش ، جانمازم جزوه ، مُهرم میز عشق از پنجره ها می گیرم. همه ذرات مُخ من متبلور شده است. دزسهایم را وقتی می خوانم که خروس می کشد خمیازه مرغ و ماهی خوابند. استاد از من پرسید : چند نمره ز من می خواهی ؟ من از او پرسیدم : دل خوش سیری چند ؟ پدرم استاتیک را از بر داشت و کوئیز هم می داد. خوب یادم هست مدرسه باغ آزادی بود. درس ها را آن روز حفظ می کردم در خواب امتحان چیزی بود مثل آب خوردن. درس بی رنجش می خواندم. نمره بی خواهش می آوردم. تا معلم پارازیت می انداخت همه غش می کردند و کلاس چقدر زیبا بود و معلم چقدر حوصله داشت. درس خواندن آن روز مثل یک بازی بود. کم کمک دور شدیم از آنجا ، بار خود را بستیم. عاقبت رفتیم دانشگاه ، به محیط خس آموزش ، رفتم از پله دانشکده بالا ، بارها افتادم. در دانشکده اتوبوسی دیدم یک عدد صندلی خالی داشت. من کسی را دیدم که از داشتن یک نمره۱۰دم دانشکده پشتک می زد. دختری دیدم که به ترمینال نفرین می کرد. اتوبوسی دیدم پر از دانشجو و چه سنگین می رفت. اتوبوسی دیدم کسی از روزنه پنجره می گفت «کمک»! سفر سبز چمن تا کوکو، بارش اشک پس از نمره تک، جنگ آموزش با دانشجو، جنگ دانشجویان سر ته دیگ غذا، جنگ نقلیه با جمعیت منتظران، حمله درس به مُخ، حذف یک درس به فرماندهی رایانه، فتح یک ترم به دست ترمیم، قتل یک نمره به دست استاد، مثل یک لبخند در آخر ترم، همه جا را دیدم. اهل دانشگاهم! اما نیستم دانشجو. کارت من گمشده است. من به مشروط شدن نزدیکم، آشنا هستم با سرنوشت همه دانشجویان، نبضشان را می گیرم هذیانهاشان را می فهمم، من ندیدم هرگز یک نمره۲۰، من ندیدم که کسی ترم آخر باشد من در این دانشگاه چقدر مضطربم. من به یک نمره ناقابل۱۰خشنودم و به لیسانس قناعت دارم. من نمی خندم اگر دوست من می افتد. من در این دانشگاه در سراشیب کسالت هستم. خوب می دانم کی استاد کوئیز می گیرد اتوبوس کی می آید، خوب می دانم برگه حذف کجاست.. هر کجا هستم باشم، تریا،نقلیه،دانشکده از آن من است. چه اهمیت دارد، گاه می روید خار بی نظمی ها رختها را بکنیم ، پی ورزش برویم، توپ در یک قدمی است و نگوییم که افتادن مفهوم بدی است ! و نخوانیم کتابی که در آن فرمول نیست. و بدانیم اگر سلف نبود همگی می مردیم! و بدانیم اگر جزوه استاد نبود همه می افتادیم! و بدانیم اگر نقلیه نبود همگی می مانیم و نترسیم از حذف و بدانیم اگر حذف نبود می ماندیم. و نپرسیم کجاییم و چه کاری داریم و نپرسیم که در قیمه چرا گوشت نیست و اگر هست چرا یخ زده است. بد نگوییم به استاد اگر نمره تک آوردیم.. کار ما نیست شناسایی مسئول غذا، کار ما شاید این است که در حسرت یک صندلی خالی، پیوسته شناور باشیم |
 تودرمن آتشی هستی که خاموشت نخواهم کرد*** به گلزارم گلی هستی فراموشت نخواهم کرد. |
|
 |
||
